Jak ocenia szariat onanizm?

Jak ocenia szariat onanizm?

Pytanie: Jak ocenia szariat onanizm , wtedy, gdy może zapobiec cudzołóstwu?
Odpowiedź: Onanizm (istimna) przy pomocy ręki to zachowanie złe, sprzeczne z dobrym smakiem i właściwą etykietą. Uczeni nie są jednomyślni, co do oceny onanizmu. Jedni sądzą, że jest przez islam bezwzględnie zabroniony (haram); drudzy, że bezwzględnie naganny (makruh), choć dopuszczający się tego czynu nie grzeszy; trzeci za dozwolony w wypadku obawy przed cudzołóstwem. Są też tacy, którzy na podstawie reguły szariackiej: uniknięcie szkody większej, przez popełnienie szkody mniejszej, uznali onanizm za konieczny, gdy brak wątpliwości, że jest środkiem dla uniknięcia cudzołóstwa.
Zdanie, ku któremu się skłaniamy, kierując je zwłaszcza do tych, którzy żyją w krajach, w których panuje rozwiązłość seksualna, to zdanie, że onanizm jest naganny, choć dopuszczający się go nie grzeszy. To zdanie wynika z tego, że szariat wskazuje środki zaradcze, ochronę duszy przed wpływem zgubnego popędu: małżeństwo, praktykowanie postu, wstrzemięźliwość i cnotę, natomiast nie wskazuje jakoby onanizm był lepszy od wymienionych. Co się tyczy przeświadczenia, że dopuszczający się onanizmu nie grzeszy, to na podstawie tego, że dowody szariackie explicit (sarih) nie mówią o tym, lecz implicit (mafhum) wynika to ze słów Allaha: „I ci, którzy zachowują wstrzemięźliwość” aż po słowa Allaha: „A kto poszukuje czegoś innego, tacy są występni” . Tekst nie wspomina wyraźnie o zakazie onanizmu. Z kolei hadisy, w których poruszono problem onanizmu są nieprawdziwe. Wielu uczonych: Ibn Abbas, Hasan Basri, Ahmad ibn Hanbal, Ibn Hazm i inni, uznało onanizm za dopuszczalny . Jeśli popęd zaprząta umysł, targa muzułmaninem, który jest kawalerem lub przebywa daleko od żony, wywołuje obawę, że doprowadzi do cudzołóstwa, wtedy jedynym rozwiązaniem jest onanizm w celu zaspokojenia popędu. Jeżeli ktoś onanizuje się, to nie powinien mu ulegać, bo może przeistoczyć się w przyzwyczajenie (ada). Wtedy będzie chorobą, bo prowadzi do unikania stosunku z żoną.
Każdy winien podjąć się wysiłku dla realizacji uznanych przez islam środków ochrony przed złym przyzwyczajeniem, jak: małżeństwo, post, wstrzemięźliwość i cnota.

1. Tłumaczenie z j.arabskiego: Jarosław Banasiak. Opracowanie i copyright: MSKK