O granicy kontaktu kobiet z obcymi mężczyznami

O granicy kontaktu kobiet z obcymi mężczyznami

Pytanie: Wielu mężatkom nie pozwala się na rozmowę z gośćmi lub w ogóle na rozmowę z mężczyznami. Tymczasem mąż rozmawia sobie z każdą kobietą. Jak ocenia to islam?
Odpowiedź: W poprawnym hadisie Prorok (pzn) powiedział: „Wstyd jest częścią wiary” , a także: „Wstyd niesie ze sobą tylko dobro” . Wstyd to cnota pochwalana zarówno u mężczyzny, jak i kobiety. Jednak u kobiety to cnota bardziej pochwalana, właściwsza kobiecej naturze. To właśnie wstyd w większości wypadków sprawia, że kobieta stroni od rozmów z nieznajomymi mężczyznami; w innych wypadkach to zwyczaje i obyczaje krajowe, czasowe i sytuacyjne decydują o tym. Co jest tutaj najważniejsze, aby wiedziano, iż szariat nie zabrania rozmawiać kobiecie z mężczyzną i na odwrót, jeśli jest po temu jakiś konieczny powód, a wypowiedź mieści się w granicach etykiety szariackiej i reguł szariatu. Allah powiedział do matek wiernych żon Proroka: „Żony proroka! Nie jesteście jak inne kobiety. Jeśli dbacie o obowiązki wobec Allaha, to nie zniżajcie głosu, aby ten, w którego sercu jest choroba nie uległ popędowi. Mówcie w sposób właściwy”. To dowód, że dozwolono rozmów, chociaż sytuacja żon Proroka jest wyjątkowa, dotyczyły ich szczególne uregulowania. Były bardziej ograniczone, pomimo tego nie wzbraniano im rozmów z mężczyznami. Zabroniono im zniżania głosu (al-chuzuu bi-l-kaul), czyli nadawania jemu przyjemnej delikatności i miękkości. Za takim głosem przepadają mężczyźni popędliwi, ulegający zewowi pożądań. O takich mężczyznach mówi Koran, że w ich sercach jest choroba. Tą chorobą jest silny popęd seksualny. Natomiast rozmowa w granicach etykiety szariackiej jest uznana: Mówcie w sposób właściwy. Znane i poprawne są hadisy dopuszczające dawanie salamu przez mężczyźnę kobiecie i na odwrót. Dopuszczają także odwiedziny chorych.
To wszystko nie znaczy, że otwiera się drzwi na oścież dla rozmów miedzy dwoma płciami, to odrzuca logika i dobry smak zanim jeszcze odrzuci to szariat. Z kobietą rozmawiać może – jeśli jest wzajemne zaufanie, brak pokus, a sytuacja jest normalna - tylko ten mężczyzna, który jest krewnym, nauczycielem, sąsiadem, przełożonym w pracy, itp; w związku z koniecznością jaką stwarza życie i nasilenie kontaktów międzyludzkich. W wielu krajach islamskich tak się dzieje. Mężczyźni dają salam kobietom i na odwrót, przy spotkaniu wymieniają zdania lub życzenia, akceptują to mężowie, ojcowie i bracia, a żaden uczony tego nie potępia.
Nie zapominamy, że w niektórych krajach istnieją surowe zwyczaje w stosunku do kobiet, prawie że zamyka się je w domach, jakby skazywano je na dożywocie. Są uczeni, którzy popierają te podejście, ale prawidłowe dowody szariackie mówią o czymś przeciwnym, tak jak racje prawa islamskiego, interes społeczny, ewolucja czasów i ludzi.



Pytanie: Wielu mężatkom nie pozwala się na rozmowę z gośćmi lub wogóle na rozmowę z mężczyznami. Tymczasem mąż rozmawia sobie z każdą kobietą. Jak ocenia to islam?
Odpowiedź: W poprawnym hadisie Prorok (pzn) powiedział: „Wstyd jest częścią wiary” , a także: „Wstyd niesie ze sobą tylko dobro” . Wstyd to cnota pochwalana zarówno u mężczyzny, jak i kobiety. Jednak u kobiety to cnota bardziej pochwalana, właściwsza kobiecej naturze. To właśnie wstyd w większości wypadków sprawia, że kobieta stroni od rozmów z nieznajomymi mężczyznami; w innych wypadkach to zwyczaje i obyczaje krajowe, czasowe i sytuacyjne decydują o tym. Co jest tutaj najważniejsze, aby wiedziano, iż szariat nie zabrania rozmawiać kobiecie z mężczyzną i na odwrót, jeśli jest po temu jakiś konieczny powód, a wypowiedź mieści się w granicach etykiety szariackiej i reguł szariatu. Allah powiedział do matek wiernych żon Proroka: „Żony proroka! Nie jesteście jak inne kobiety. Jeśli dbacie o obowiązki wobec Allaha, to nie zniżajcie głosu, aby ten, w którego sercu jest choroba nie uległ popędowi. Mówcie w sposób właściwy”. To dowód, że dozwolono rozmów, chociaż sytuacja żon Proroka jest wyjątkowa, dotyczyły ich szczególne uregulowania. Były bardziej ograniczone, pomimo tego nie wzbraniano im rozmów z mężczyznami. Zabroniono im zniżania głosu (al-chuzuu bi-l-kaul), czyli nadawania jemu przyjemnej delikatności i miękkości. Za takim głosem przepadają mężczyźni popędliwi, ulegający zewowi pożądań. O takich mężczyznach mówi Koran, że w ich sercach jest choroba. Tą chorobą jest silny popęd seksualny. Natomiast rozmowa w granicach etykiety szariackiej jest uznana: Mówcie w sposób właściwy. Znane i poprawne są hadisy dopuszczające dawanie salamu przez mężczyźnę kobiecie i na odwrót. Dopuszczają także odwiedziny chorych.
To wszystko nie znaczy, że otwiera się drzwi na oścież dla rozmów miedzy dwoma płciami, to odrzuca logika i dobry smak zanim jeszcze odrzuci to szariat. Z kobietą rozmawiać może – jeśli jest wzajemne zaufanie, brak pokus, a sytuacja jest normalna - tylko ten mężczyzna, który jest krewnym, nauczycielem, sąsiadem, przełożonym w pracy, itp; w związku z koniecznością jaką stwarza życie i nasilenie kontaktów międzyludzkich. W wielu krajach islamskich tak się dzieje. Mężczyźni dają salam kobietom i na odwrót, przy spotkaniu wymieniają zdania lub życzenia, akceptują to mężowie, ojcowie i bracia, a żaden uczony tego nie potępia.
Nie zapominamy, że w niektórych krajach istnieją surowe zwyczaje w stosunku do kobiet, prawie że zamyka się je w domach, jakby skazywano je na dożywocie. Są uczeni, którzy popierają te podejście, ale prawidłowe dowody szariackie mówią o czymś przeciwnym, tak jak racje prawa islamskiego, interes społeczny, ewolucja czasów i ludzi.


Tłumaczenie z j.arabskiego: Jarosław Banasiak. Opracowanie i copyright: MSKK

Źródło:
Hadis wymieniony w zbiorach al-Buchariego (nr 24) i Muslima (nr 36).
Hadis wymieniony w zbiorach al-Buchariego (nr 5766) i Muslima (nr 37).
Koran 33, 32.
Hadis wymieniony w zbiorach al-Buchariego (nr 24) i Muslima (nr 36).
Hadis wymieniony w zbiorach al-Buchariego (nr 5766) i Muslima (nr 37).
Koran 33, 32.