Zbawiona grupa

Zbawiona grupa

Pytanie: Pragnę, aby członkowie szanownej Rady zajęli się wyjaśnieniem problemu grupy zbawionej (al-firka an-nadżija), o której wspomina hadis Proroka. Muzułmanie natykają się na pewną grupę ludzi, głoszącą że jest tą grupą zbawioną, a pozostali muzułmanie są potępieni. Coraz szersze rzesze muzułmanów stykają się z tym przykrym doświadczeniem, bez wątpienia wyjaśnienie Rady będzie ważne i wartościowe.
Odpowiedź: Chodzi o hadis w relacji Muawiji ibn Abi Sufjana, że Posłaniec Allaha rzekł: „Ludzie Biblii podzielili się w swej religii na 72 grupy (milla). Moja społeczność (umma) podzieli się na 73 grupy, z których wszystkie będą w ogniu piekielnym, oprócz jednej. Ta grupa to zbiorowość (al-dżamaa)”. Hadis ten przekazany został także przez innych tradentów spośród Towarzyszy. W większości tradycji występuje słowo firka (sekta), zamiast milla, a w innych nie ma mowy, że wszystkie będą w ogniu piekielnym, oprócz jednej. Uczeni tradycjonaliści poróżnili się co do poprawności (sihha) tego hadisu. Nasza odpowiedź będzie zgodna z odpowiedzią tej szkoły, która uznała ten hadis za poprawny.
W hadisie jest mowa o poróżnieniu się w wielkości już wspomnianej, ale bez wskazania jakiejś grupy z tych grup. Prorok (pzn) orzekł, że wszystkie te grupy należą do ummy, jakby chciał ostrzec przed poróżnieniem się muzułmanów po jego śmierci i nakazać skupienie się w zbiorowość. Dlatego też wypowiedź spięta jest groźbą (waid): „wszystkie będą w ogniu piekielnym”. Gdy teksty muzułmańskie mówią o grożącym muzułmaninowi ogniu piekielnym za złe postępki, nie znaczy to, że będzie na zawsze w piekle, tak jak niewierni. Będzie przebywać w ogniu tak, jak grzeszni monoteiści (muwahhidun), aż w końcu wstawi się (szafaa) za nimi ktoś z proroków, aniołów lub wiernych. Być może będą mieć tyle dobrych uczynków zmazujących grzechy, przykrych doświadczeń i prób życiowych, które są pokutą, że wystarczy na ratunek od kary. Być może Allah Wyniosły przebaczy im łaskawie, szczególnie wtedy, gdy włożyli wysiłek dla poznania prawdy, chociaż nie otrzymali wsparcia (tawfik) do działania zgodnego z prawdą, przez co zbłądzili na manowce. A przecież Allah odpuścił tej ummie to, co uczyniła przez pomyłkę, zapomnienie lub pod wpływem zewnętrznego przymusu.
Konieczna jest uwaga: niedopuszczalne jest przypisywanie groźby ognia piekielnego wybranej grupie muzułmanów, bo hadis nie wskazuje tej, czy innej grupy. Analogicznie niedopuszczalne jest wskazywanie grupy zbawionej w Dniu Zmartwychwstania. Na muzułmanach spoczywa obowiązek działania dla uniknięcia zarzewi konfliktów, obowiązek braterstwa – jak nakazał Allah i Prorok (pzn) – kierowania się na osiągnięcie prawdy tej religii z Koranu i sunny Proroka i dawania szczerych rad muzułmanom. Zabronione jest wykorzystywanie tego hadisu, aby rozbić i zapędzić w kłopoty muzułmanów. Teksty Koranu i sunny, oczywiste i niepodważalne, nakazują trzymanie się razem, miłość wzajemną i szczerość przy dawaniu rad. Nie można porzucić, ani zawiesić tych istotnych zasad religii islamu, w wyniku błędnego rozumienia wspomnianego już hadisu.
Allah powiedział w Koranie: „I któż lepiej przemawia, niż ten, kto wzywa do Allaha i czyni dobro mówiąc: „Jestem jednym z muzułmanów””.

Tłumaczenie z j.arabskiego: Jarosław Banasiak
Opracowanie i copyright: MSKK

Źródło:
Hadis wspomniany w zbiorach hadisów Ahmada (4/102) i Abu Dauda (nr 4597).
Zob. hadis nr 39 w: Czterdzieści hadisów Nałałija, Łódź marzec 1993. Przypis tłum.
Koran 41, 33.