Obecność ojca przy porodzie dziecka
Pytanie: Jak ocenia islam obecność ojca przy porodzie dziecka?
Odpowiedź: Nie istnieją przeszkody szariackie po temu, aby ojciec – jeśli chce – uczestniczył przy porodzie, gdy uważa że wyjdzie to na dobre. Szczególnie wtedy, gdy pobudza swą żonę, aby pamiętała o Allahu i wypowiadała dobre słowa odwracając jej uwagę od trudu porodu lub, aby zobaczył trud i ból porodu, przez co zrozumie wysiłek swej żony, a także wysiłek swej matki, być może w przyszłości opowie swemu dziecku o tym wysiłku, aby zrozumiało pozycję i funkcję jaką zajmuje matka w jego życiu.
W każdym bądź razie obecność na porodzie jest dopuszczalna, jednakże nie jest ani obowiązkiem, ani czynem pochwalanym, ani zabronionym, ani nagannym, chyba że wiąże się z nim szkoda materialna lub niematerialna. Może niektórzy za złe mają obecność męża, bo widzi intymne części ciała swej żony, co uważają za naganne powtarzając przy tym hadisy, które zakazują jakoby udziału w porodzie. Prawda jest taka, że te hadisy nie są prawdziwe. Prawdziwe są te mówiące, że Prorok (pzn) kąpał się wraz z niektórymi żonami z jednego naczynia. To świadectwo przecina i kończy wszelką dysputę w tej kwestii.
Aisza () przekazała, że: „Kąpałam się wraz z Prorokiem z jednego naczynia. Prorok tak szybko czerpał z naczynia, że prosiłam: Zostaw mi. Oboje byliśmy dżunub”.
Majmuna matka wiernych () powiedziała: „Podałam Prorokowi (pzn) wodę do kąpieli z dżanaba . Obmył swe dłonie dwa razy lub trzy. Włożył dłoń do naczynia i oblał swą intymność myjąc lewą dłonią. Potem uderzył lewicą o ziemię i silnie potarł. Dokonał wudu jak do modlitwy (salat). Trzy razy garścią wody oblał głowę i umył całe ciało, poczym przeszedł w inne miejsce i obmył nogi. Podałam mu ręcznik, a on nie chciał”.
Tłumaczenie z j.arabskiego: Jarosław Banasiak. Opracowanie i copyright: MSKK
Źródło i wyjaśnienia:
1. Hadis wymieniony w zbiorach al-Buchariego (nr 258) i Muslima (nr 321). Dżunub to stan większej nieczystości rytualnej. Przyp. tłum.
2. Dżanaba to większa nieczystość rytualna. Przyp. tłum.
3. Hadis wymieniony w zbiorach al-Buchariego (nr 246) i Muslima (nr 317).
|