Prawo kobiet do uczestnictwa w kobiecych spotkaniach islamskich

Prawo kobiet do uczestnictwa w kobiecych spotkaniach islamskich

Pytanie: Czy mąż ma prawo zakazać swej żonie uczestniczenia w kobiecych spotkaniach islamskich?
Odpowiedź: Wadą wielu muzułmanów posiadających niewiele wiedzy o islamie jest, iż przypisują swe osobiste poglądy islamowi. Kto ma charakter ostry i twarde serce, odnosi się w stosunku do najbliższych – szczególnie żony i dzieci – sucho i ostro, być może uważa to za islam. Taka jest postawa niektórych mężczyzn wobec kobiet, cechująca się surowością, presją i nieufnością, a nawet upodlaniem. Wielu przybywa ze społeczeństw, które wyobrażają sobie kobietę jako służebnicę i obiekt zadowolenia mężczyzny. Pomimo oczytania i rozległej wiedzy, ich postawa nie zmienia się nic a nic. Być może wielu posiada tytuły naukowe (magister lub doktor) z różnych dziedzin nauki: matematyki, ekonomii, zarządzania itp, ale w niczym nie zmieniło to ich postawy odnośnie kobiety.
Naprawdę nie ma drugiej takiej religii, która odniosłaby się z takim szacunkiem do kobiety - jako człowieka, córki, żony, matki i wogóle części społeczeństwa - jak islam. Za dowód niechaj wystarczą słowa Allaha: „I Stwórca-Żywiciel-Władca wysłuchał ich: Nie zatracę żadnego czynu waszego, czy to mężczyzny, czy kobiety. Jedni częścią drugich”. Jedni częścią drugich znaczy, że mężczyzna jest częścią kobiety, a kobieta jest częścią mężczyzny, on ją dopełnia, a ona jego, żadne z nich nie może obejść się bez drugiego, dlatego oboje są mukallaf . Allah powiedział: „Zaprawdę, muzułmanie i muzułmanki, wierni i wierne, mężczyżni i kobiety posłuszni Allahowi, prawdomówni i prawdomówne, wytrwali i wytrwałe w służbie dla Allaha, pokorni i pokorne wobec Allaha, wydający i wydające sadaki, poszczący i poszczące, dochowujący i dochowujące cnoty, często wspominający i często wspominające Allaha, tym Allah przygotował przebaczenie i olbrzymią nagrodę”. Podobnie mężczyzna i kobieta niosą razem doniosłe obowiązki społeczne, jak: zakazywanie zła i nakazywanie dobra, o czym Allah mówi: „Wierni i wierne są sobie nawzajem bliscy, nakazują dobro i zabraniają zła”. Prorok (pzn) mawiał: „Kobiety są jak siostry mężczyzn”. Mówił też: „Nie zabraniajcie służkom Allaha udawać się do meczetów Allaha”.
Meczet w czasach Proroka był miejscem, gdzie muzułmanka mogła zdobyć wiedzę o swej religii (tafakkuh), uczestniczyć w modlitwie piątkowej i zbiorowej, zapoznać się z pobożnymi siostrami muzułmankami. W naszych czasach takimi meczetami są spotkania islamskie, które umożliwiają muzułmance poszerzenie wiedzy o treściach islamu oraz gwarantują współudział w pracy na rzecz islamu. Ta praca w celu ożywienia religii w duszach muzułmanów i ich życiu. Tam poznaje aktywistki i wspiera je w duchu pobożności. To jest obowiązek islamski, mężczyzny i kobiety, w którym winno się brać czynny udział, w miarę możliwości, w innym wypadku islam zostałby wypaczony, społeczeństwo uległo by zepsuciu, a flaga naszej religii przestałaby trzepotać.
Bardziej wydaje się to konieczne, gdy się wie, że wrogie islamowi siły działają z wytężeniem, wykorzystując przy tym zwłaszcza kobiety. W krajach islamu zastępy zwolenniczek ateizmu, bezwyznaniowości i marksizmu działają noc i dzień, aby społeczeństwo islamskie oddaliło się od rzeczywistej treści swej religii. Przemycają myśli obce islamowi, zwalczają szczery ruch islamski, który wzywa do odnowy i poprawy.
Należy jednak pamiętać i mieć na uwadze, że islamska aktywność kobieca nie może być kosztem obowiązków wobec męża i dzieci. Sprawiedliwość i wyważenie nakazuje dać każdemu, co się mu rzeczywiście należy. Chociaż mąż jest ostoją rodziny, nie powinien nadużywać swych praw, chyba że byłby pokrzywdzonym. Nie powinno się krzywdzić, ani odpłacać za wyrządzone krzywdy .

Tłumaczenie z j.arabskiego: Jarosław Banasiak. Opracowanie i copyright: MSKK

Źródło i objaśnienia:
1. Koran 3, 195.
2. Mukallaf to muzułmanin lub muzułmanka, a dokładniej: adresat norm i uregulowań szariatu. Przyp. tłum.
3. Koran 33, 35.
4. Koran 9, 71.
5. Hadis wspomniany w zbiorach hadisów Ahmada (6/256), Abu Dauda (nr 239), at-Tirmiziego (nr 113) [...].
6. Hadis wspomniany w zbiorach hadisów al-Buchariego (nr 858) i Muslima (nr 442).
7. Por. hadis nr 32 w: Czterdzieści hadisów Nałałija, Łódź 1993, s. 42. Przyp. tłum.