Post to powstrzymywanie się od czynników unieważniających post od świtu do zachodu słońca mając po temu intencję. Obowiązek poszczenia w miesiącu ramadan nałożył Allah Najwyższy na muzułmanów w drugim roku po hidżrze.
Regulacje dotyczące postu przeszły trzy fazy instytucjonalizacji:
Faza pierwsza. Poszczenie był dobrowolne. Kto chciał, mógł pościć, a kto chciał mógł nie pościć - nawet jeśli był w stanie - lecz miał obowiązek wykupu - nakarmienia biednego. Czytamy w Koranie:
„A na tych, którzy mogą to uczynić, ciąży obowiązek wykupu - żywienie biedaka” – Krowa ajat 184. Znaczy to, że obowiazkiem tych, którzy mogą pościć, ale nie poszczą jest żywienie biednego za każdy dzień, w którym nie pościli.
Faza druga. Post stał się obowiązkiem dla wszystkich. Oprócz chorych i będących w podróży, którzy mogli przerwać post i odrobić tę ilość dni w innym terminie. Czytamy w Koranie: „Kogo z was zastanie ten miesiąc, to niech pości w tym czasie. A ten kto jest chory lub w podróży, to przez pewną liczbę innych dni” – Krowa ajat 185.
Faza trzecia. Zezwolenie na jedzenie i picie, kontakty cielesne od zachodu słońca do świtu następnego dnia. W fazie pierwszej i drugiej, poszczący, kiedy po zachodzie zasnął, nie mógł jeść, pić i odbywać kontaktów cielesnych, aż do dnia następnego, co sprawiało muzułmanom wielkie trudności, więc Allah Najwyższy objawił: „Dozwolone wam jest nocą w czasie postu zbliżać się do waszych żon...”, aż do: „Jedzcie i pijcie, aż odróżnicie nitkę białą od nitki czarnej o świcie” – Krowa ajat 187.
Muzułmanie są jednego zdania, że post w miesiącu ramadan jest obowiazkowy i jest jednym z filarów islamu, a ten, kto uważa, że tak nie jest, jest niewiernym.
|