JAK WYGLĄDA MODLITWA?

JAK WYGLĄDA MODLITWA?

Prorok powiedział: „Módlcie się tak, jak mnie widzicie modlącego się”. Przekazali al-Buchari i Muslim.
Obecnie wymienimy wszystkie czynności modlitewne, od początku do końca, wskazując które z nich są obowiązkiem lub sunną, w zgodzie z naszym wyborem z poprzednich rozdziałów.
Po upewnieniu się o nastaniu pory modlitwy, wykonaniu oczyszczenia, zakrycia intymnych części ciała, pragnący się pomodlić zwraca się w kierunku na Kabę i wykonuje, co następuje:
1. wyraża intencję modlitwy, którą się chce pomodlić (obowiązek);
2. wznosi dłonie na wysokość płatków usznych lub ramion, zwracając dłonie przy tym w kierunku Kaby (sunna), głosi „Allah akbar” (obowiązek);
3. trwa w postawie wyprostowanej (obowiązek), zwraca wzrok na miejsce oddawania pokłonów na ziemi, kładzie rękę prawą na ręce lewej ponad pępkiem, rozstawiając stopy w odległości czterech palcy (sunna);
4. Odczytuje jedną z przekazanych nam za Prorokiem modlitw otwierających (dua al-istiftah) (sunna);
5. Cicho wymawia „Auzu billahi min asz-szajtan ar-radżim”, wymawia głośno lub cicho „Bismi llahi ar-rahmani ar-rahim” przed surą Otwierającą w każdym cyklu modlitewnym (sunna);
6. Odczytuje surę Otwierajacą w każdym cyklu modlitewnym modlitw obowiązkowych i nadobowiązkowych (obowiązek), bez względu czy jest imamem czy modlącym się sam. Jeśli modli się za imamem, czyta wtedy, gdy imam czyta cicho, a wysłuchuje gdy imam czyta głośno;
7. Odczytuje surę lub jakiś fragment Koranu po surze Otwierającej w pierwszych dwóch rakatach w każdej modlitwie (sunna);
8. Mówi „Allah akbar” (sunna), po czym skłania się w pół (jarka) (obowiązek) przy czym wznosi ręce (sunna), mówi „subhana rabbi al-ala” (sunna), wyczekuje spokojnie w pokłonie (obowiązek);
9. Podnosi się z pokłonu i staje wyprostowany (obowiązek) mówiąc przy tym: „sami Allahu liman hamida, rabbana wa laka al-hamd” i podnosząc ręce (sunna);
10. Głosi „Allah akbar” (sunna) i pada w pokłonie do ziemi (obowiązek), wykonując pokłon tak, jak to czynił Prorok, wspomina w pokłonie Boga (sunna);
11. Głosi „Allah akbar” (sunna) i podnosi głowę i przysiada (obowiązek) tak, jak to czynił Prorok. Głosi „Allah akbar” (sunna) i ponownie pokłania się do ziemi (obowiązek). Głosi „Allah akbar” (sunna) i podnosi się z pokłonu podrywając ręce przed nogami (sunna), aby zacząć nowy cykl (raka);
12. W kolejnym cyklu czyni podobnie, co w cyklu pierwszym, na końcu cyklu przysiada, aby wykonać pierwszy taszahhud, po czym prosi o błogosławieństwo dla Proroka (sunna);
13. W cyklu trzecim i czwartym wystarczy, że wyrecytuje po cichu surę Otwierającą, choćby były to modlitwy wygłaszane głośno. Po tym przysiada do drugiego taszahhud (obowiązek) i prosi o błogosławieństwo dla Proroka (sunna). Przed salamem prosi Boga o to, co chce i pragnie, a lepiej, aby prosił tak, jak zwykł to czynić Prorok;
14. Daje salam na prawo (obowiązek) i salam na lewo (sunna). Po tym wspomina Boga i prosi Boga tak, jak to czynił Prorok (sunna).
Przekazano za Abu Hurajrą, że pewien człowiek wszedł do meczetu proroczego i pomodlił się. Po modlitwie podszedł do Proroka i przywitał się z nim, a ten z nim. Prorok powiedział mu: „Pomódl się jeszcze raz, bo się nie modliłeś”. Człowiek powrócił do modlitwy i tak trzy razy Prorok nakazywał powtarzać mu modlitwę. W końcu człowiek spytał: „Na Tego, który cię posłał naprawdę, nie potrafię modlić się lepiej, więc mnie naucz”. Prorok powiedział: „Kiedy zamierzasz się pomodlić, wygłoś „Allah akbar”, przeczytaj z pamięci to, co możesz z Koranu, wykonaj pokłon w pasie, później wyprostuj się, później pokłoń się dotykając ziemi, poźniej podnieś się do przysiadu, poźniej znowu pokłoń się dotykając ziemi. Czyń tak w każdej swej modlitwie”. Przekazali Ahmad i dwóch szajchów.